تا شقایق هست زندگی باید کرد
به سراغ من اگر می ایید پشت هیچستانم پشت هیچستان جایست پشت هیچستان رگهای هوا پر قاصد هایست که خبر می ارند از گل واشده ی دورترین بوته ی خاک روی شن ها هم نقش های سم اسبان ظریفیست که صبح به سر تپه ی معراج شقایق رفتند پشت هیچستان چتر خواهش باز است تا نسیم عطشی در بن برگی بدود زنگ باران به صدا می اید ادم اینجا تنهاست و در این تنهایی سایه ی نارونی تا ابدیت جاریست به سراغ من اگر می ایید نرم و اهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من .
نوشته شده در پنجشنبه 18 آبان 1391ساعت
14:52 توسط active3|
ارسال نظر(0)
|
| Power By:
LoxBlog.Com |