عده ای سوخته و باخته اینجا جمع اند

گرد هم می ایند              تا به اقبال بلند خورشید

تن رنجور و ستم دیده ی خود را برهانند ز بند

تا در این کوثر عشق            روح زنگار زده پاک شود

و خدا می شنود می بیند و خدا مسرور است

که در انجا گلها طعنه بر باغچه ی پر گل و بستان زده اند

دست در دست هم و با دعایی زیبا

وصل او می طلبند ارامش میخواهند

عشق در سادگی معبد ما می چرخد             چلچراغ اینجا قطرات اشک است

که به احسان و وفا گاهگاهی به دل کعبه ی ما میریزد

زائران اینجا پاکتر از گل یاس          غسل در خون جگر کرده و با عشق به دعا امده اند

معبد ما زیباست               گر چه اینجا درد است

درد هایش زیباست.